Archive for the 'امنیت اجتماعی' Category

نامه ای به فرماندار محترم شهرستان لامرد

فروردین ۵ام, ۱۳۹۵

جناب آقای عبدالرضا منصوری

فرماندار محترم شهرستان لامرد

با سلام  و تحیات

ضمن تبریک سال نو و آرزوی توفیق ، سلامتی و سربلندی برای شما و همکارانتان در مجموعه فرمانداری در سال پیش رو مواردی را در خصوص اقدامات اخیر پلیس راه لامرد- شیراز به اطلاع می رسانم:

اخیر همانگونه که خود به یقین واقفید ، پلیس راه لامرد- شیراز بدون هیچگونه کار کارشناسی و با تکیه بر نظر شورای تامین-که شما هم عضوی از آن شورا هستید- در مقام یک پایگاه ایست و بازرسی اقدام به تغییر مسیر برگشت اتوبان لامرد – مهر نموده است که در همان روز های اول منجر به برخورد یک دستگاه تویوتا Rav 4 به موانع ایجاد شده گردید که خوشبختانه به علت ایمنی بالای خودرو مذکور خسارات جانی به همراه نداشت در حالیکه اگر خودروی مذکور یکی از همین خودروهای وطنی بود قطعا خسارات جانی نیز به همراه داشت که به هیچ عنوان قابل جبران نبود ، ولی آنچه برای من به عنوان یک شهروند حائز اهمیت است مواردی است که ذیلا بدان اشاره می کنم:

  • آقای منصوری ، تصاویر و سخنان منتشر شما در فضای مجازی نشان می دهد که شما در بازدید قبل از عیدتان از پلیس راه لامرد- شیراز به علت اقدامات انجام شده ایشان تشکر کرده اید در حالیکه شواهد نشان از آن دارد که موانع ایجاد شده جز با هدف پیشگیری از قاچاق کالا به منطقه نبوده است و آنچه مغفول مانده وظیفه اصلی پلیس راه راهنمایی و رانندگی که همانا کنترل ترافیک و کمک به کاهش تصادفات است ، بوده است. قطعا شما هم می دانید که وظیفه جلوگیری از قاچاق کالا بر عهده نیروی انتظامی و پایگاههای ایست و بازرسی است ولی باز فراموش کرده اید که همین کالاهای به اصطلاح قاچاق از چندین کمین و دروازه نیروی انتظامی به سلامت عبور کرده اند (به عنوان مثال،  نیروی انتظامی مستقر در گمرک ، گشت شهری ، گشت جاده و …)و تا زمانی که چشممان را بر واقعیات ببندیم این روند با هیچ مانعی متوقف نخواهد شد.

 

  • آقای منصوری ، کلیپ های منتشر شده در فضای مجازی بعد از تصادف خودروی فوق الذکر با موانع ایجاد شده به خوبی نشان می دهد که چه برخورد زننده ای با سرنشینان و راننده آن خودرو که اتفاقا مسافر نوروزی هم بودند از سوی یکی از پرسنل پلیس راه انجام گرفت . آقای منصوری ، این بی اخلاقی ها جز به حساب مردم لامرد که همیشه مهمان نوازی آنها زبانزد خاص و عام بوده،  نوشته نمی شوند و یقینا این اتفاقات و رفتارهای زننده وجهه مردم شریف این خطه را خدشه دار خواهد نمود. این موضع نفی کننده رفتارهای توام با احترام سایر پرسنل خدوم نهادهای انتظامی و راهنمایی و رانندگی نیست.

 

  • آقای منصوری ، قاچاق کالا و ارز بیشترین ضربه را به اقتصاد کشور وارد کرده ، میکند و خواهد کرد اما تفویض وظایف به ارگانی غیر از نیروی انتظامی برای جلوگیری از این تخلف چقدر منطقی است؟ آیا باعث نمی شود که وظیفه ذاتی راهنمایی و رانندگی در این بین فدای نشان دادن موفقیت این طرح در جلوگیری از قاچاق کالا شود؟

 

  • نگارنده به هیچ عنوان منکر تخلفاتی که از سوی رانندگان خودروهای قاچاق از جمله سرعت غیر مجاز ، تصادفات منجر به فوت و … که بارها در رسانه های محلی نیز بدانها پرداخته شده نمی باشد اما راه حل در مسدود نمودن جاده نیست . راه حل ها را باید در برخورد قاطع نیروی انتظامی که نمونه آن را در سال گذشته مشاهده کردیم جستجو کرد. مشکل را باید با نصب دوربین های مداربسته و کنترل سرعت در سطح شهر و در مسیر جاده حل نمود . اینها مواردی نیست که برای اولین بار در کشور پیشنهاد شده باشد و همه این پیشنهادات الگوهای بسیاری در سایر شهرها دارند. برخوردهای منفعلانه اینچنینی و بستن جاده منجر به یافتن میانبرها و تغییر مسیر حمل محموله های قاچاق خواهد شد.
  • جلسات توجیهی و آموزش، ابزارهایی هستند که می تواند به کمک شما آیند. وقتی فرد به این نتیجه برسد که قاچاق کالاهایی همچون تلوزیون ، گوشی موبایل و … که دارای تعرفه گمرکی پایینی است و در صورت ورود از مبادی قانونی هزینه به مراتب کمتری نسبت به قاچاق آن دارد قطعا از طریق مسیرهای قانونی نسبت به ورود آنها اقدام خواهد نمود و یا بر عکس استفاده از الترناتیوها برای بالابردن هزینه قاچاق کالاست همان کاری که دولت برای مبارزه با قاچاق گازوییل انجام داد و توانست از قاچاق گازوئیل جلوگیری کند.

 

در پایان،  به عنوان یک شهروند از شما تقاضا دارم تا ضمن بررسی مجدد این موضوع و طرح در شورای تامین شهرستان نسبت به بازنگری این تصمیم اقدامات لازم را مبذول فرمایید.

پی نوشت: هرچند بنده این موضوع را به رشته تحریر درآورده ام ولی با نشست و برخاست هایی که با عامه مردم دارم اکثرا از وضعیت بوجود آمده ناراضی هستند.

 

من الله توفیق

محمد رضا مظفری

پنجم فروردین ماه یکهزار و سیصد و نود و پنج

امان از قاچاق*

تیر ۱۴ام, ۱۳۹۲

به نام خدا

دهشیخ نام روستایی است در شهرستان لامرد که جزو دهستان سیگار از بخش مرکزی، محسوب می شود.[۱] جمعیت این روستا در سال ۱۳۳۵ بر اساس سرشماریِ اداره ی آمار عمومی، ۱۹۵ نفر بوده که از این تعداد ۱۰۰ نفر مرد و ۹۵ نفر زن بوده است.[۲] در سال ۱۳۹۰ جمعیت آن به ۱۲۸۱ نفر رسیده است که متعلق به ۳۱۶ خانوار می باشد.[۳]

در دهشیخ پنج مکان متبرکه وجود دارد که به لحاظ تعداد، نسبت به نقاط دیگر شهرستان چشمگیر است. این پنج تن از بزرگان منطقه، پیر بانو، پیر علی، پیر نوشاد، پیر همسایه و ملک حسن هستند که مقبره های آن ها، حاکی از وجهه ی تاریخی و فرهنگی این روستاست. شاید سبب نامگذاری آن به دهشیخ به شخصیتی چون شیخ صالح برگردد که آرامگاه وی در روستای چاهشیخ و در همسایگی این روستا قرار دارد.[۴]

مصطفی بصیری بسیجی شهیدی است که بایستی به عنوان زینت محله نشان داده شود. مصطفی فرزند حاجی محمد بصیری که در همان سن کم، شوق رفتن به جبهه داشت و در عملیات کربلای ۵ و به تاریخ ۱۳۶۵/۱۰/۲۵ در سن ۱۶ سالگی به درجه ی شهادت نائل گشت و پیرزن محله دانست که مصطفای محمد رجب هم شایستگی شهادت را دارد.[۵]

دهشیخ در زمینه ی ورزشی از تیم فوتبالی قدیمی برخوردار است که ستاره ی جنوب نام دارد و در سال های اخیر نیز حتی به لیگ برتر استان فارس راه یافته است.

طبق اطلاعاتِ شبکه ی بهداشت و درمانِ شهرستان، خانه ی بهداشت دهشیخ با اعتبارات دولتی و مردمی در سال ۱۳۷۴ به بهره برداری رسیده است.

در زمینه ی علمی هم از چهره­های ممتازی برخوردار است که با رشته ی سخت یا مقطع تحصیلی بالا هم چون پزشکی و ریاضی مشغول به فعالیت هستند.

و اما.

و اما امروزه حال این روستا چندان خوب نیست، خبر هایی که این چند وقته از آن بلند می شود، ناپسند و دور از شأنِ مردمِ آن است. این مسئله که شروع آن توسط عده ای از اشتغال ناسالم با قاچاق کالاهای خارجی و قاچاق فروشی بوده است به معضلات دیگر از قبیل بی احتیاطی با جان مردم در حمل و نقل کالای قاچاق[۶]، درگیری با نیروهای انتظامی، قاچاق سوخت، درگیری و قتل[۷] و موارد دیگر منجر شده است که سبب شده چهره ی مثبت آن، تحت الشعاعِ اعمال خلاف قرار گیرد.

در واقع بعضی افرادی که به این کار ناسالم روی آورده اند هم به خویشتن و هم به مردم ظلم می کنند. اگر چه پول بادآورده ای را برای خود به چنگ می آورند اما جز فساد برای مردم اثری ندارند.

با بررسی این آسیب ها، می توان به عوامل مختلفی برای بروز آن ها دست یافت اما به نظر می رسد ریشه ی اصلی همه ی این مشکلات در کم رنگ شدنِ کسبِ نان حلال باشد. همان طور که می دانیم قاچاق امری ممنوع و خلاف قانون است و طبق بیانات رهبر انقلاب، حرام قطعی می باشد.[۸] وقتی لقمه و نان آدمی حرام شود، گوشت بدنش از حرام می روید. امام حسین (ع) در صحنه ی قیام جاویدان و پر عظمت عاشورا، خطاب به لشکریان دشمن می فرمایند«… همه ی شما عصیان و سرکشی نموده و با دستور من مخالفت می کنید که به گفتارم گوش فرا نمی دهید. آری، در اثر هدایای حرامی که به دست شما رسیده و در اثر غذا های حرام و لقمه های غیر مشروعی که شکم های شما از آن انباشته شده، خدا این چنین بر دل های شما مهر زده است، وای بر شما! آیا ساکت نمی شوید؟».[۹] این سخن اهمیت نان حلال را برای ما مسلمانان بیش از پیش روشن می کند. مایی که همیشه در ماه محرّم عزادار آن امام هستیم و برای او نذر می کنیم ولیکن در عمل … .

 به جاست مردم متدین و مسلمان این دیار خود برای محله یشان دلسوزی به خرج دهند و آگاهی، هوشیاری و مجاهدت خود را به بهترین شکل نشان دهند تا این موارد ادامه پیدا نکند و کم رنگ و کم رنگ تر شود در غیر این صورت سرنوشت ناخوشایندی در پیش روی مردم آن خواهد بود که دامنگیر مردم شهرستان نیز خواهد شد. اگر ما خود برای پیشرفت و تعالی این منطقه به سمت ارزش های معنوی، گام برداریم، حتماً موفق خواهیم بود. إِنَّ اللَّهَ لا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلا مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَالٍ. در حقیقت خدا حال قومی را تغییر نمی دهد تا آنان حال خود را تغییر دهند و چون خدا برای قومی آسیبی بخواهد هیچ برگشتی برای آن نیست و غیر از او حمایت گری برای آنان نخواهد بود.[۱۰]

چه اشکال دارد ما به شغل های سالم و به قول خودمان پر از تَکِ دُو (دوندگی) بپردازیم. در همین مکان و مکان های اطراف، مراکزی اقتصادی فعالیت دارند که علاوه بر رونق آنجا، به پیشرفت شهرستان نیز کمک های مؤثری نموده اند. تا پایان دی ماه سال ۱۳۹۱، سه مرغداری از نوع گوشتی با ظرفیت ۳۰,۰۰۰ قطعه، در دهشیخ فعال بوده است.[۱۱] مرکز صنعتیِ میل لنگ تراشی جنوب که از صنایع قدیمی شهرستان به حساب می آید و کارخانه ی تولید اکسیژن جنوب، هر دو در چاهشیخ قرار دارند.[۱۲] همه ی این نمونه ها، حکایت از زحمت و فکر اشخاصی دارد که با پشت سر گذاشتن سختی های کار، راه بر آن ها هموار می شود و می توانند به خود، خانواده و مردم سود برسانند و خدمت کنند.

—————–

*عنوان ابتدایی مقاله، امان از دهشیخ بود که به پیشنهاد نظر دهندگان، تصحیح شد. لازم به ذکر است که عبارات آبی رنگ در نوشته بعد از تغییر عنوان، اضافه شده است.

 

پی نوشت:

۱- طبق تقسیمات کشوری سال ۹۰

۲- مأخذ: مرکز آمار ایران

۳- این آمار مربوط به سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۰ مرکز آمار ایران است.

۴- مأخذ: اداره ی اوقاف و امور خیریه ی شهرستان لامرد

۵-مأخذ: آرشیو بنیاد شهید و امور ایثارگران شهرستان لامرد

۶-برای مثال، کشته شدن یک جوان در تصادف با ماشین قاچاقچی ها در پیچ جاده ی کندر عبدالرضا

۷-کشته شدن یک مرد در پمپ گاز لامرد و قتل یک زن جوان توسط شوهرش نمونه هایی از این معضل هستند.

۸-بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار گروه کثیری از اصناف-۱۳۸۰/۰۴/۱۰

۹-وَکُلُّکُمْ عاصٍ لاَمْرِى غَیْرُ مُسْتَمِعٍ لِقَوْلى قَدِ انْخَزَلَتْ عَطِیّاتُکُمْ مِنَ الْحَرامِ وَمُلِئَتْ بُطُونُکُمْ مِنَ الْحَرام فَطَبعَ اللّهُ عَلى قُلُوبِکُمْ وَیْلَکُمْ اَلا تَنْصِتُونَ اَلا تَسْمَعُونَ؟ (سخنان حسین بن علی (ع) از مدینه تا کربلا، محمد صادق نجمی، صفحه ی ۱۱۰)

۱۰-سوره ی رعد، آیه ی ۱۱

۱۱-با مسئولیت حبیب حیاتی، سلیمان کاظم زاده و بهرام زارعی-مأخذ: مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان لامرد

۱۲-مسئول این دو مرکز، حاج خلیفه ی خضری می باشد.