Archive for اردیبهشت, ۱۳۹۴

انتخابات و سیا سیاهای خومون!

اردیبهشت ۳۰ام, ۱۳۹۴

امیدوارم فیلم ” سلما -selma” را دیده باشید، فیلمی با موضوع جنبش اعتراضی سیاهان آمریکا به رهبری مارتین لوتر کینگ برای کسب حق رای دادن در انتخابات (سلما مکان رخداد وقایع فیلم است .در این شهر بیش از پنجاه درصد جمعیت سیاهپوست هستند ) . قبلا ها جسته و گریخته چیزهایی در این مورد خوانده بودم. مخصوصا آن سخنرانی معروف کینگ را که دایما جمله ی ” I have a dream : من رویایی دارم ” را تکرار می کند، چندین بار خوانده ام.واقعا برایم عجیب است که در آمریکا که امروزه بیرق قدرتمندترین دمکراسی جهان را بر دوش دارد ، تا شصت سال پیش سیاهان حق نشستن بر روی صندلی پارک، حق نشستن برروی صندلی جلوی اتوبوس و یا حق رای دادن را نداشته اند. این فیلم روایتگر رنج ها و زحماتی ست که سیاهان آمریکا برای حق کسب رای متحمل شده اند.
“سلما “سرشار از صحنه و گفتگو های ناب و تاثیر گذاریست که روح آدمی را خراش می دهد.
چه همان ابتدای فیلم که رییس کمیته ی نوبل را می بینیم که در هنگام اعطای جایزه ی صلح نوبل سال ۱۹۶۴ ، لوتر کینگ را ” جنگنده ی خستگی ناپذیر عدالت ” می نامد و سپس سخنرانی جذاب و عمیق کینگ : ما باور داریم آنچه توهم برتری را از نابود می کند ، حقیقت برابری است (کلا سخنرانی های او بسیار پرشور ، عمیق و انسان دوستانه است. گویی که مسیح در روح او حلول کرده است).
یا وقتی خانم سیاهپوستی (با بازی اپرا وینفری- مجری معروف) برای رای دادن ثبت نام می کند، مصاحبه کننده ی سفید پوست برای اینکه او را رد صلاحیت کند، دو سوال از او می پرسد:
– آلاباما چند چند قاضی دارد؟
– ۶۷ نفر
– آنها را نام ببر!!!!
و یا دلداری کینگ به پدر نوجوان سیاهپوستی که به ضرب گلوله ی پلیس کشته شد(جیمی لی جکسون):
خدا اولین کسی بود که برای پسر تو گریست!!
و یا در مراسم ختم همان نوجوان-جیمی لی جکسون- که غرید:
-چه کسی جیمی لی جکسون را کشت؟
چند انگشت بر روی ماشه بود؟
هر سیاست مدار سفید پوستی که بر اساس تعصب و نفرت عمل می کند ] در مرگ جیمی شریک است[
هر کشیشی که از روی کتاب مقدس موعظه می خواند اما در مقابل این جماعت سکوت می کند.

و یا صحنه های مربوط به همراهی سفید پوستان در آن راهپیمایی بین سلما – مونتمگری که در تدوینی خلاقانه با تصاویر واقعی مربوط به عبور سیاهان از روی پل ادموند پتوس ترکیب شده و تاثیر آن را دو چندان کرده است. و در انتها هم تجمع در روبروی کاخ سفید و باز هم سخنرانی غرای لوتر کینگ.
در همین صحنه شاهد رفتارهای بسیار خشن پلیس فدرال شهر سلما با سیاهان هستیم. این صحنه هم به کمک تصویربرداری و تدوین عالی ، از آن صحنه های جذاب ، تاثیر گذار و البته تلخ از آب در آمده است. جالب است که تمام این وقایع به صورت زنده از شبکه های مختلف پخش می شده و خبرنگاران نیز لحظه به لحظه از وقایع گزارش تهیه می کرده اند. صحبت های لوتر کینگ نیز بی هیچ ملاحظه ای در روزنامه ها انعکاس می یافت.
با خود گفتم چه خوب که در کشور من از روزی که بنای انتخابات گذاشته شده لااقل سیاه و سفید،عرب و عجم ،غنی و فقیر …از این تقسیم بندی ها نداشته ایم . همه می توانسته اند رای بدهند.
اما
اما کمی که به حافظه ام مراجعه کردم یادم آمد که تا سالیان سال زن ها در این کشور حق رای دادن نداشته اند و این رضاخان بود سنگ بنای رای دادن خانم ها را در ایران گذاشت (و شاید امروز برای ما عجیب باشد که این امر در زمان خودش با مخالفت برخی علمای بلند مرتبه مواجه شد).
و یا اینکه غالب انتخابات های دوره ی پهلوی جنبه ی تشریفاتی داشته و لیست نهایی را دربار و دیگر محفل ها می بسته اند و معرفی می کرده است (البته بنا بر آنچه در تاریخ رسمی ما نوشته اند. هرچند قضایایی مثل رای نیاوردن مرحوم مدرس و آن جمله ی معروف ایشان “حداقل خودم که به خودم رای داده ام” موید ناپاکی هایی در این زمینه است) .

امسال سال انتخابات در مملکت خودمان است.

وقتی می بینم که امروز ، یک جناح سیاسی می تواند برای یک جناح دیگر خط و نشان بکشد ، می تواند میزان حضور و تاثیر او را محدود کند،می تواند صلاحیت یا عدم صلاحیت اورا تعیین کند، اینها را که می بینم با خود می گویم :
آن جامعه ای که سیاهانش روزی حق نشستن روی صندلی پارک را نداشتند ، امروز به درجه ای از رشد رسیده اند که رییس جمهورشان یک سیاهپوست است. دلت برای آنها نسوزد. دلت برای خودت بسوزد که باید خیر المنتخبین را انتخاب کنی نه خیر الموجودین را. دلت برای “سیا سیاهای خومون ” بسوزد که قربانی یک تبعیض سیاسی هستند.

بازمی گردم به گفته ی مارتین لوتر کینگ:

ما باور داریم
آنچه توهم برتری را از نابود می کند ،
حقیقت برابری است.

انتقاد نماینده لامرد و مهر از حاشیه‌های ایجاد شده در مورد پروژه‌های بزرگ منطقه

اردیبهشت ۲۹ام, ۱۳۹۴

نماینده مردم شهرستان‌های لامرد و مهر در مجلس گفت: پروژه‌های این شهرستان هیچ ارتباطی با سفر هیئت دولت به استان فارس ندارد و یک ریال آنها نیز از محل اعتبارات دولتی نیست.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دکتر سید موسی موسوی، عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی امروز در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در لامرد از برخی حاشیه‌های اخیر سفر هیئت دولت به استان فارس انتقاد کرد و اظهار داشت: اینکه گفته می‌شود شهرستان‌های لامرد و مهر بیشترین سهم از مصوبات سفر هیئت دولت به استان فارس را داشته‌اند خلاف واقع است که توسط برخی از مسئولان با اهداف سیاسی خاص مطرح‌شده و برخی رسانه‌ها نیز بدون داشتن اطلاعات دقیق و واقعیات ماجرا به آن دامن زده‌اند.

وی افزود: چهار پروژه بزرگ صنعتی تولیدی شامل بزرگ‌ترین کارخانه آلومینیوم کشور، پیشرفته‌ترین نیروگاه برق کشور، نخستین طرح فرآورده‌های تبدیل گازی کشور (GTL) و نیز طرح اتان‌گیری پالایشگاه پارسیان که علمیات اجرایی آن‌ها در سفر دولت به فارس آغاز شد، همگی توسط بخش خصوصی احداث می‌شود و این پروژه‌ها هیچ ارتباطی با سفر هیئت دولت به استان فارس ندارد و یک ریال آن‌ها نیز از محل اعتبارات دولتی نیست.

عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه نقش دولت در اجرای این ۴ پروژه بزرگ صنعتی تولیدی نقش حمایتی و نظارتی و تسهیل در روند انجام کار بوده است، گفت: در سه سال اخیر بنده وقت و انرژی زیادی صرف دیدار با گروه های اقتصادی و سرمایه گذاران بخش خصوصی کشور نمودم و سرانجام نیز موفق شدم نظر تعدادی از آنان را نسبت به سرمایه گذاری در منطقه استراژیک و زرخیز لامرد و مهر جلب کنم و بعد از آن نیز تمامی مراحل اجرای کار از قبیل صدور مجوز، اخذ تسهیلات، تامین منابع از محل فاینانس، گشایش ال سی و … را پیگیری کردم و از این پس نیز با قوت بیشتری رفع مشکلات را پیگیری خواهم نمود.

موسوی با اشاره به اینکه از کوتاه‌نظری برخی افراد تعجب می‌کنم، تصریح کرد: مگر این پروژه‌ها ربطی به اعتبارات دولتی دارد که حق شهرستانی دیگر تضییع‌شده باشد و این پروژه‌ها همگی در نوع خود برترین و پیشرفته‌ترین طرح‌های صنعتی کشور به شمار می‌روند و اجرای آن‌ها نه‌فقط برای جنوب فارس، بلکه برای کل کشور و استان فارس حائز اهمیت است.

وی با بیان اینکه دلیل این‌ حسادت‌ها و حساسیت‌های بی‌جا نسبت به لامرد و مهر قابل‌ درک نیست، ادامه داد: آیا ما به دلیل اینکه توانسته‌ایم چند سرمایه‌گذار مطرح کشور را به لامرد و مهر بیاوریم، در حق سایر مناطق ظلم کرده‌ایم؟ مگر کسی جلوی سایر شهرستان‌ها برای جذب سرمایه‌گذار را گرفته است.

نماینده مردم شهرستان‌های لامرد و مهر در مجلس خاطرنشان کرد: اعتبار این پروژه‌ها در حدود ۱۰ هزار میلیارد تومان بوده، در حالی که اعتبارات مصوب سفر هیئت دولت به استان فارس کمتر از یک‌هزار میلیارد تومان است؛ حال چگونه گفته می‌شود که لامرد و مهر سهم تمام شهرستان‌های فارس را به خود اختصاص داده‌اند و اگر این‌گونه باشد باید گفت سهم این دو شهرستان ۱۰ برابر کل شهرستان‌های فارس بوده است.

وی اضافه کرد: لامرد و مهر از اعتبارات دولتی و مصوبات سفر هیئت دولت به استان فارس همان‌قدر بهره برده است که دیگر شهرستان‌های استان فارس برده‌اند.

موسوی تصریح کرد: پیش از انجام سفر دولت رایزنی‌های مختلفی با معاون اول رئیس‌جمهور، معاون اجرایی رئیس‌جمهور و سایر مسئولان ارشد دولت انجام دادم و به آن‌ها اعلام کردم اجرای این پروژه‌ها خبر بسیار خوشی برای مردم استان فارس خواهد بود که آنان نیز استقبال کردند و همکاری لازم را برای کلنگ‌زنی آن‌ها در این سفر انجام دادند.

عضو مجمع نمایندگان فارس در مجلس در مورد برخی موضع‌گیری‌های اخیر نسبت به استاندار فارس و یکی از نمایندگان شیراز در مجلس شورای اسلامی بیان داشت: استاندار فارس و نماینده شیراز در مجلس شورای اسلامی افرادی فعال و دلسوزی بوده‌اند که برخی افراد به دلیل مخالفت‌های سیاسی به دنبال تخریب آن‌ها هستند.

وی با بیان اینکه این قبیل افراد پروژه‌های صنعتی لامرد و مهر را بهانه کرده و می‌گویند استاندار و نماینده شیراز به دنبال سوق دادن اعتبارات دولتی به جنوب فارس هستند، اذعان داشت: این در حالی است که همان‌گونه که گفته شد هیچ‌یک از این پروژه‌ها با اعتبارات دولتی نبوده و این دو مسئول نقشی در اجرای این پروژه‌ها نداشته‌اند و این تهمت‌ها تنها در راستای تخریب آنان صورت می‌گیرد.

موسوی متذکر شد: استاندار فارس و نماینده مردم شیراز در مجلس شورای اسلامی با دیدی یکسان نسبت به تمام مناطق فارس مشغول فعالیت و خدمت هستند و تمام پروژه‌های صنعتی تولیدی سراسر این استان مدنظر آنان است و در اجرای چهار پروژه بزرگ اجرا شده در لامرد و مهر نیز نقش خاص و متفاوتی نداشته‌اند.

نماینده لامرد و مهر در مجلس شورای اسلامی یادآور شد: این اقدامات توسط برخی از گروه‌ها و افراد سیاسی صورت گرفته که باید نسبت به این تحرکات هوشیار بود.

به جای خرید یک موبایل دو ملیون تومانی ، چه کارهای دیگری می توان انجام داد؟

اردیبهشت ۲۰ام, ۱۳۹۴

از سایت: www.motamem.org
چند وقت پیش در یک کتابفروشی، مردی در حال خرید یک مجموعه کتاب بیست جلدی در حوزه‌ی تاریخ بود. جوان دانشجویی که او هم مشغول خریدن کتاب بود به مرد گفت: این مجموعه، در روایت دقت ندارد. اگر به این حوزه علاقمند هستید، پیشنهاد می‌کنم حتماً نگاه کوتاهی به مجموعه‌ی … هم بیندازید.

مرد خریدار گفت: نه. همین بهتر است. می‌خواهیم همه‌ی مانیتورهای شرکت را ۱۰ سانتی‌متر بالاتر بیاوریم که برای گردن بچه‌ها بهتر باشد. همین جواب می‌دهد!

مستقل از اینکه این روایت واقعی، شما را شاد یا دلگیر کند، یک واقعیت انکارناپذیر وجود دارد. در هیچ تصمیمی، کس دیگری نمی‌تواند به شما پیشنهاد کند که گزینه‌ی بهتر چیست. چون هیچکس نمی‌داند که انگیزه یا انگیزه‌های شما از آن تصمیم چیست. این مسئله در حوزه‌ی خرید هم صادق است. به همین دلیل است که ما هم در سلسله درس‌های مهارت فروش، بارها تاکید کرده‌ایم که کلیدی‌ترین مهارت فروشنده، معرفی محصول نیست. بلکه تلاش برای تشخیص انگیزه‌های اصلی خریدار از خرید یک محصول است.

این مقدمات را گفتیم تا مشخص کرده باشیم که آنچه در ادامه می‌بینید، یک پیشنهاد مشخص برای تصمیم گیری خرید نیست. بلکه ارائه‌ی روشی برای تصمیم گیری بهتر است.

یکی از محصولاتی که این روزها در سبد خرید بسیاری از ما وجود دارد، موبایل است. می‌توان گفت برای بسیاری از انسانها، موبایل از یک محصول عملکردی یا Functional Product به یک محصول مد یا Fashion Product تبدیل شده است.

محصول مد – در ساده‌ترین تعریف – محصولی است که قبل از اینکه کارایی‌اش به دلیل فرسایش از دست رفته یا کاهش جدی پیدا کند، تعویض می‌شود. ما با هیجان گوشی‌های خود را به خاطر افزایش رزولوشن دوربین یا نصب یک سیستم عامل ارتقا یافته تعویض می‌کنیم، در حالی که می‌دانیم بعد از ده بار تعویض گوشی هم، به کیفیت یک دوربین نیمه حرفه‌ای نخواهیم رسید و حتی گاهی، تفاوت امکانات نسخه‌های مختلف یک سیستم‌عامل را نمی‌دانیم.

آیا این نوع خرید بد است؟ الزاماً نه. امروزه حتی پدیده‌ای به نام Retail Therapy یا خرید درمانی به رسمیت شناخته می‌شود. کسانی که خرید می‌کنند تا حالشان خوب شود و در همان زمان هم می‌دانند که قرار نیست از آن محصول استفاده کنند.

اما طبیعی است که هر یک از ما، دوست داشته باشیم در هر تصمیمی، تا حد امکان بهترین گزینه را انتخاب کنیم.
آنچه در اینجا می‌بینید، برخی از گزینه‌های دیگری است که می‌توانند به جای خریدن یک موبایل دو میلیون تومانی، مورد توجه قرار گیرند. بدیهی است که اینها صرفاً تعدادی حدس و پیشنهاد هستند و ما نمی‌خواهیم به سرنوشت آن جوان در کتابفروشی دچار شویم. ضمن اینکه ممکن است شما بعد از دیدن این فهرست یا حتی تکمیل آن، نهایتاً ببینید که خریدن همان موبایل، بهترین گزینه است. اما احتمالاً تهیه‌ی چنین لیستی (اگر بیش از حد طولانی نباشد و شما را به دشواری انتخاب گرفتار نکند) می‌تواند لذت و رضایت حاصل از تصمیم را افزایش دهد.

به جای خریدن یک موبایل دو میلیون تومانی چه می‌توانم:

what-can-i-do-motamem-org

من منتظر نمی مانم تا شرایط مهیا شود، من شرایط را به وجود می آورم (گفتگو با عباس پرانداخته کارگردان نمایش کالبد شکافی یک میهمان )

اردیبهشت ۱۰ام, ۱۳۹۴

حضور کوتاه و موثری در تاتر لامرد داشته است . اولین نمایشی که از او اجرا شد کمدی جذاب “سیاه سفید هفت رنگ” بود. یک کمدی کاملا متفاوت با کمدی های پیشین لامرد، چه از لحاظ فرم ، چه از لحاظ محتوی و چه از لحاظ تیم اجرایی. در کنار او بازیگران جدیدی وارد تاتر شدند که شاید اگر او نبود، هیچکس متوجه استعداد های آنها نمی شد. بازیگرانی چون: مصطفی مجرد و عادل صفایی. با همین دو نفر هم نمایش ” کالبد شکافی یک میهمان ” اش را بست و توانست به غیبت سه ساله تاتر لامرد در جشنواره ی استانی فجر پایان دهد.این نمایش هم کمدی متفاوت و جذابی ست. همراه با یک ساختار شکنی خاص: بازی یک مرد در نقش زن!(با بازی دلچسب مصطفی مجرد) صحبت از عباس پرانداخته است. متولد ۱۳۶۰٫ اصالتا علامرودشتی ست. لیسانس تاتر در گرایش کارگردانی را از شیراز گرفته اما آغاز فعالیت های هنری اش تهران بوده است. عباس گروهی از جوانان به حاشیه رانده شده ی تاتر لامرد را به دور خودش جمع کرد و گروه نمایشی” سیاه و سفید “را راه انداخت.دستمزدی که او به بازیگران و عواملش پس از اجرای نمایش ” سیاه سفید هفت رنگ” هم در نوع خودش متفاوت بود: برای هر کس متناسب با دستمزدش کتاب رمان و یا کتاب ها ی آموزشی تاتر خرید. حضورش کوتاه موثر بود . تا آنجا که در پایان دوره ی ریاست محمد جواد صفایی بر انجمن نمایش شهرستان لامرد ، او بود که با رای بالای هنرمندان جانشین او شد.

از ۱۵ تا ۲۱ ام اردیبهشت ، نمایش کالبد شکافی یک میهمان به روی صحنه می رود. به همین بهانه پای صحبتش نشستیم.

• با اینکه درس خوانده ی تاتر هستید ، ولی انگار بیشتر در حوزه ی تلوزیون کار کرده اید؟
بله، در سریال دسترنج که از شبکه ی بوشهر پخش شده، بازیگر و دستیار کارگردان بوده ام،در سریال هدیه های آسمانی که تهران کار شد هم دستیار بوده ام.از جشنواره ی فیلم نامه نویسی میلاج هم توانسته ام مقام بیاورم. البته در نمایش های : آقای هالو ، شب به خیر جناب کنت ومناجات هم بازی داشته ام.

• چه شد که به تاتر لامرد برگشتی؟
خب من علاقه دارم تاتر کار کنم و چه بهتر که در شهر خودم.من منتظر نمی مونم که شرایط مهیا بشه بلکه خودم شرایط رو به وجود میارم.مثلا در بدو ورود من به تاتر لامرد بعضی از بچه ها به دلیل عدم شناخت از من ، مایل به کار با من نبودند. بنابراین من رفتم و یک تیم جدید ساختم.محصولش هم شده همیم گروه ” سیاه و سفید” که یک گروه مصمم و جدی هستیم.

• مهمترین نیاز تاتر لامرد رو چه میدونید؟
از نظر سخت افزاری کمبود سالن. انشاالله که سالن مرحوم حیاتی هرچه زودتر اماده بشه ، اما به غیر از اون ما نیاز به یک سالن کف داریم.اگه این سالن کف احداث بشه، میتونه آغاز یک دوره ی جدید در تاتر لامرد باشه. از نظر نرم افزاری هم البته مهم ترین نیاز ما مطالعه است.مطالعات پیوسته و نه فصلی.البته مشکل اصلی ما اینه که غالب بچه های تاتر ما احساس نیاز به مطالعه نمی کنند.

• آیا در حوزه ی فیلم هم می توان چشم اندازی به آینده ی لامرد داشت؟
ببینید ،چند سال پیش یک فیلم مستند از بوشهر در جشنواره اکران شد و همه ی نظرها رو به خودش جلب کرد. بعدش هم که فیلم “تنهای تنهای تنها” ی احسان عبدی پور از بوشهر چنان خوش درخشید که جایزه های زیادی رو گرفت. چرا لامرد اینکار را نکند؟ ما هم اگه ازمون حمایت بشه میتونیم کارهای خوبی بسازیم.

• جایگاه تاتر لامرد در استان چگونه است؟
تاتر لامرد در سال های اخیر پیشرفت خوبی داشته و در شیراز همه تاتر لامرد را می شناسند و نگاه مثبتی به آن دارند.این مهم هم بازحمات همه ی بچه های تاتر لامرد به دست آمده است.

• برای ارتقای تاتر لامرد چه باید کرد؟
اول باید پیگیر احداث سالن شد ، بعد هم آموزش. مخصوصا راه اندازی ورکشاپ های آموزشی.

• برای حفظ رونق موجود در تاتر لامرد چه راهی را باید طی کرد؟
باید تا می توانیم نمایش اجرا کنیم. آن هم در ژانرهای متفاوت. برای سلیقه های متفاوت. فقط تاتر است که می تواند تنور تاتر را گرم نگه دارد.

IMG-20150430-WA0002

IMG-20150430-WA0003

IMG-20150430-WA0005

IMG-20150430-WA0010

IMG-20150430-WA0004

بابامه

اردیبهشت ۱۰ام, ۱۳۹۴

روز پدر بر همه پدران این مرز و بوم مبارک:

اونی که مرده، همیشه با مرامه، بابامه
اونی که فکر خو و خوراک و جامه، بابامه

اونی که نه روز نه شو قرار و اروم نذاره
در به در دنبال یک لقمه غذامه بابامه

اونی که محکم و استوار و سخت
هر مجال مواظب دی و داذامه، بابامه

اونی که اگه یه مشکلی بَرِ مو پیش بیا
عینهو شیر نری پشت و پنامه، بابامه

اونی که با خنده هاش همیشه پر ز شوق و ذوق
مو میذاره ری کولش، بَس که گنامه، بابامه

اونی که اگر بهش بدی کنم بازم هنوز
بیخیال نادونی ها و خطامه، بابامه

احمد واعظ زاده اردیبهشت ۹۴ روز پدر

دیدم شد!

اردیبهشت ۶ام, ۱۳۹۴

گفتند چنون نمیشود “دیدم شد”
پُرگ و مِری نون نمیشود، دیدم شد!

گفتند که اُوریشُم با این نرخ گرون
اُوسار خرون نمیشود دیدم شد!

گفتند نخر زمین در این لِیتِ سَبَخ
سِرذون که گرون نمیشود دیدم شد!

گفتند که این خَسّ و مُخِستون و خَشار
پاساژ و دکون نمیشود دیدم شد!

گفتند میخُوسن همه تو قبر خوشون
شعبون رمضون نمیشود دیدم شد!

گفتند که طبق رسم و اداب کهن
سلطان گله بون نمیشود دیدم شد!

**************

گفتند چه ها نمیشود دیدم شد!
کولی کدخدا نمیشود دیدم شد!

گفتند که برج و قلعه با این عظمت
خسّ بز و گا نمیشود دیدم شد!

گفتند که چرخوندن و گردوندن شهر
بازینو بِچا نمیشود دیدم شد!

گفتند که مرد بیخه ای بی برنو
بی شال و قبا نمیشود دیدم شد!

گفتند که جومه ی بلند زنها
تا دِنگلِ پا نمیشود دیدم شد!

گفتند ندیده جبهه و جنگ و تفنگ
سردار سپا نمیشود دیدم شد!

**************

گفتند بَتَر نمیشود دیدم شد!
خان در پَسِ خر نمیشود دیدم شد!

گفتند که انتظار زنها بالاست
شیره ای شیگر نمیشود دیدم شد!

گفتند که مال کولیان این کَرَنا
همبونه هنر نمیشود دیدم شد!

واعظ! همگی داعی مردانگی اند
بز اسب کهر نمیشود دیدم شد

احمد واعظ زاده اردیبهشت ۹۴

هیاهوی بسیار برای هیچ

اردیبهشت ۵ام, ۱۳۹۴

نوید جعفری
بازیگر و کارگردان تاتر-شیراز

ایلنا: در هالیوود به عنوان عظیم‌ترین کارخانه تولیدات تصویری تا به حال چند فیلم و سریال در سطحی جهانی پخش شده‌اند که چهره پلیس و قاضی و دادستان فاسد را در کنار نیروهای فعال و مسئولیت‌پذیر‌‌ همان گروه به نقد کشیده و یا حتی در مواقعی رئیس جمهور کشور هم از تیغ تیز انتقادات در امان نبوده است؟

تلویزیون به عنوان عضوی در خانواده‌های امروزی، بی‌تردید بزرگ‌ترین و موثر‌ترین رسانه عمومی جهان است.

چه در شکل اطلاع رسانی و خبررسانی و چه در عرصه سرگرمی و آموزش و فرهنگ سازی.

در این میان یکی از آیتم‌های مهم و قابل توجه در هر کانال تلویزیونی. مجموعه‌های نمایشی و سریال‌های تلویزیونی است که علاوه بر بحث آموزش و سرگرمی و نیز فرهنگ سازی می‌تواند با درایتی هوشمندانه در جهت نقد و بررسی عوامل اجتماعی و جامعه‌شناسی نیز وارد شود.

طی سال‌های اخیر فیلم‌ها و چند مجموعه تلویزیونی درگیر مسائلی از جنس حاشیه و اعتراض گروهی شدند که در آخرین مورد سریال کمال تبریزی به دلیل اعتراض قومیتی عملا پخشش متوقف شد و از سرنوشت آن خبری در دست نیست.

به راستی چه چیزی باعث می‌شود که در سینما و تلویزیون سایر ملل روزانه هزاران موضوع نمایش داده می‌شود، با عده‌ای شوخی می‌شود و حتی به هجو گرفته می‌شوند اما هیچ‌گونه اعتراضی صورت نمی‌گیرد.

در هالیوود به عنوان عظیم‌ترین کارخانه تولیدات تصویری تا به حال چند فیلم و سریال در سطحی جهانی پخش شده‌اند که چهره پلیس و قاضی و دادستان فاسد را در کنار نیروهای فعال و مسئولیت‌پذیر‌‌ همان گروه به نقد کشیده و یا حتی در مواقعی رئیس جمهور کشور هم از تیغ تیز انتقادات در امان نبوده است؟

این آستانه بالای درک و تحمل از کجا آمده که در فرهنگ ما اندک است و همواره ما با این مسائل روبرو می‌شویم؟

در مرحله اول می‌توان به‌‌ همان بحث فرهنگی اشاره کرد اینکه مردم عادی در آن جوامع پذیرفته‌اند که تلویزیون و سریال و فیلم نمایانگر یک پخش از جامعه با چاشنی تخیل است و به نوعی قرار است با نشان دادن عیوب جامعه در واقع راه را برای پیشگیری بگشاید.

در مرحله دوم اگر درفیلمی وکیلی فاسد نشان داده شود (همانند شخصیت سالی در سریال پر بیننده برکینگ بد) در مقابل نیرویی قانون‌مدار قرار دارد که در خاتمه پاسخ این هنجارشکنی و قانون شکنی را بدهد و در دید عموم این به خوبی نهادینه شده که در مقابل این وکیل فاسد هزاران وکیل خوب قرار دارد.

ضمن آنکه در خصوص سریال‌های طنز و یا کمدی به مراتب قضیه آسان‌تر برگزار می‌شود چرا که چاشنی کمدی خود به تنهایی از این حکایت دارد که بیننده گرامی این آدم‌ها واقعی نیستند و تو با یک جهان خیالی و فانتزی روبرو هستی.

این مقدمه ما را به سریال در حاشیه می‌رساند:

مهران مدیری و گروه تلویزیونی‌اش پس از چند سال دوری از خانه اصلی خود و حضور در شبکه رسانه‌های تصویری با مجموعه‌ای دیگر به تلویزیون بازگشته است.

همچنان دیگر آثارش مثل شب‌های برره، مجموعه پاورچین و نقطه چین و…

باز هم انتقاداتی به این مجموعه وارد شده است که نه از بعد فنی و هنری که باز هم بر سر محتواست.

و این بار اعتراضات از سوی بخشی از جامعه است که در اذهان عمومی همواره جایگاه اجتماعی بالایی داشته است.

مهران مدیری، این بار هم برای نیش و نوش‌های طنازانه‌اش جهانی دیگر را ساخته و پرداخته و این بار یک بیمارستان درحاشیه تهران.

بیمارستانی خصوصی که اتفاقا بر خلاف تصورات خیلی هم غیر واقعی نیست و به جز غلو‌ها و اغراق‌های ناشی از کمدی در شاکله اصلی آینه‌ای از اتفاقات جامعه و فضای درمانی جامعه ماست.

مگر در واقعیت اکثر بیمارستان‌های خصوصی ما توسط هیات مدیره‌های مالی اداره نمی‌شود که اکثرا حتی از پزشکی هم چیزی نمی‌دانند؟

البته هستند بیمارستان‌هایی خصوصی که توسط پزشکان حاذق و یک هیات مدیره متخصص اداره می‌شوند.

در مرحله بعد مگر جا گذاشتن بیماران در کنار خیابان به دلیل نداشتن پرداخت هزینه‌ها در همین بغل گوشمان اتفاق نیافتاده؟

مگر در همین بیمارستان‌ها در کنار پزشکانی متعهد و کاربلد که به سوگندنامه بقراط پایبندند همانند نقشی که در همین سریال رسول نجفیان به عنوان استاد و سیامک انصاری به عنوان کسی که می‌خواهد جا پای استادش بگذارد حضور ندارند؟

و آیا در همین بیمارستان‌ها نیستند پزشکانی که تنها به ویزیت و درآمد مالی می‌اندیشند؟

تمامی بینندگان این سریال حتما گذرشان به بیمارستان افتاده و یقین بدانیم اگر این سریال مورد اقبال عمومی قرار می‌گیرد مسلما به دلیل تشابه‌هاتی است که بیننده با زندگی واقعی می‌یابد.

اصولا تعریف طنز همین است که با برجسته کردن یک بخش از یک ماجرا و اغراق در یک بخش واقعیت مثل یک کاریکاتور همزمان که مخاطب را به خنده و شادی وا می‌دارد او را متوجه ضعف‌هایی می‌کند که در او وجود دارد.

به زعم نگارنده اعتراض بخشی از پزشکان به این سریال هم ناشی از همین تلنگر است اینکه آن‌ها هم باور کرده‌اند بخشی از ماجرا واقعیت دارد که اگر جز این بود دلیلی برای اعتراض وجود نداشت. پس مسلما چیزی هست که بخشی را به تفکر وا داشته است.

در همین شیراز که قطب پزشکی کشور محسوب می‌شود به جرات ۹۰ درصد پزشکان اخلاقی حرفه‌ای دارند و جز به بهبود بیمار نمی‌اندیشند در همین شهر فعالیت‌های بسیاری برای تکریم بیماران و نظارت بر عملکرد پزشکان پدید آمده است، همانند مرکز‌ام سی‌ام سی که پل ارتباطی بیمار و جامعه درمانی است.

با این‌همه نمی‌توان منکر شد که همانند هر شغل دیگری هستند کسانی که از کسوت پزشکی سو استفاده می‌کنند و حتی باعث لکه‌دار کردن حیثیت پزشکان شده‌اند.

از منظری دیگر، هر سریال و مجموعه نمایشی در برگیرنده بخشی از جامعه است و اگر قرار باشد در پس هر سریالی شاهد اعتراضات صنفی و گروهی و قومیتی باشیم که عملا کاری انجام نمی‌شود.

اگر قرار باشد، از همه چهره‌ای روحانی و قدیس‌وار ترسیم کرد پس تکلیف باورپذیری چه می‌شود و اصولا مگر ما در بهشت زندگی می‌کنیم؟

بی‌تردید در هر صنف و شغل و گروه و دسته و قومیتی آدم‌ها به دو دسته سفید و سیاه تقسیم نمی‌شوند و ما با جهانی خاکستری روبرو هستیم که ترکیبی از خوبی‌ها و بدی‌هاست.

و بر خلاف تصورات عده‌ای سینما و تلویزیون آینه جامعه است و متاثر از فضای کلی آن، نه اینکه جامعه متاثر از سینما و تلویزیون و این حاشیه‌ها به بیشتر دیده شدن این مجموعه یاری رسانده است و نقد تکنیکی و هنری اثر را در درجه دوم اهمیت قرار داده است در حالی که به زعم نگارنده این سریال در دسته ضعیف‌ترین آثار مهران مدیری قرار دارد و این هیاهوی بسیار برای هیچ باعث شده ضعف‌های هنری و نمایشی اثر فراموش شود.

در این میانه این قبیل اعتراضات در بلند مدت به جای آنکه به بهبود بستر فرهنگی ما از طریق رسانه بی‌انجامد تنها و تنها باعث خودسانسوری سازندگان می‌شود و تصور کنید وقتی مجالی برای شوخی با خودمان و گوشزد کردن ایرادات ریزو درشت اطرافمان نباشد،

گریزی جز کاهش مخاطبان رسانه ملی و هجوم به سمت سایر رسانه‌ها باقی نمی‌ماند؛ همانگونه که به دلیل عملکرد بد بخشی از مدیران میانی در سال‌های گذشته این اتفاق رخ داده و بخشی از مخاطبان از دست رفته‌اند.

نکته آخر انکه در هر جامعه‌ای وظیفه اصلی فرهنگ سازی بر دوش قشر تحصیل کرده و با دانش‌تر است که با درک خوداز مسائل روز و بالا بردن آستانه تحملشان به بهبود طنز و فضای نقد و بررسی در جامعه یاری رسانند.

فراموش نکنیم اذهان عمومی خاطره ضعیفی دارند و عمر یادآوری اکثر مجموعه‌ها در حد یکی دو ماه پس از پخششان خواهد بود.پس مسیر انتقاد و بررسی را مسدود نکنیم.

نشریه اتحاد ملی اول اردیبهشت ۹۴

اردیبهشت ۱ام, ۱۳۹۴

در این شماره میخوانیم:

  • تجمع سکوت! همه را به سکوت می کشاند، چرا؟
  • فرماندار لامرد در شورای اداری:
  • لامرد جای بازی کردن با سرنوشت مردم نیست
  • استاندار فارس تاکید کرد
  • جلوگیری از فسادهای اقتصادی مه مترین هدف سازمان بازرسی است
  • وزیر اطلاعات در فومن: در رقاب تهای سیاسی باید اخلاق و حفظ آبروی افراد رعایت شود
  • از کابوس اصولگرایان و پو لهای کثیف تا انتخابات مجلس و برنامه اصلاحطلبان…
  • درکوچه پس کوچه های انتخابات
  • ۱۰ماه تا انتخابات
  • فرماندار شهرستان مُهر در اولین همایش کُران: باید شکوه گذشته را به منطقه بازگردانیم/شهرستان مُهر خاستگاه مهرحکاکی درجهان است
  • هشت سال دولت قبل وقفه در تاریخ انقلاب بود
  • دیمونِن
  • بی توجهی به میراث منطقه …
  • مقصود رهبری از «تو هم برو غن یسازی کن » کدام کشور بود؟

لینک دانلود