بابامه

اردیبهشت ۱۰ام, ۱۳۹۴ (دیده شده 279 بار)

روز پدر بر همه پدران این مرز و بوم مبارک:

اونی که مرده، همیشه با مرامه، بابامه
اونی که فکر خو و خوراک و جامه، بابامه

اونی که نه روز نه شو قرار و اروم نذاره
در به در دنبال یک لقمه غذامه بابامه

اونی که محکم و استوار و سخت
هر مجال مواظب دی و داذامه، بابامه

اونی که اگه یه مشکلی بَرِ مو پیش بیا
عینهو شیر نری پشت و پنامه، بابامه

اونی که با خنده هاش همیشه پر ز شوق و ذوق
مو میذاره ری کولش، بَس که گنامه، بابامه

اونی که اگر بهش بدی کنم بازم هنوز
بیخیال نادونی ها و خطامه، بابامه

احمد واعظ زاده اردیبهشت ۹۴ روز پدر

۷ پاسخ به “بابامه”

  1. نوشته شده توسط سیدعبدالعلی هاشمی در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۸:۲۰ ب.ظ

    سلام برادر بازم که مشکل وزنی داشت! 

  2. نوشته شده توسط احمد واعظ زاده در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۱۱:۴۷ ق.ظ

    سلام مشکلاتش برام بنویس تا ما همویاد بگیریم
    باید دقت کنی با لهجه بیخه ای بخونی

  3. نوشته شده توسط محمد جواد صفایی در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۱:۰۶ ب.ظ

    درود واعظنا
    حالا باید جور خاصی خوند یا واقعا مشکل وزنی داره؟
    کلتم ملتم koltom moltom  زیاد داره انگار

  4. نوشته شده توسط رهرو در تاریخ ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۱:۳۵ ق.ظ

    سلام

    .

  5. نوشته شده توسط تالی در تاریخ ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۲:۲۷ ق.ظ

    سلام.. اونی که اَ بچه گی سلام یادُم دا،بابامه ” وقت خَو برُم می گف، قصّه های خوب بابامه /// اونی که یادُم می دا با زبون خوش همه جور ” نحوه ی دَس دادن و نشسّ و برخاس بابامه/// اونی که پنج سالگی فرستادُم مدرسه با توپ و تشر ” اَ مدیر گف بپذیر، مستمع آزاد بابامه/// اونی که وقتی که نمره هام میشد نزدیک بیست ” یه دسش چَه زَریک و دسِّ دیگش بی بازِرنگو بابامه/// اونی که وقت چوچل نگه می کِرذ و هی می گف ” ای ماشالله به بچه ی خوب و زرنگم بابامه/// اونی که وقت ناهار و شام می گف ناز پسرم ” بدون نام خدا لقمه نگیر، وگرنه قهرُم بابامه/// اونی که وقتی اَ دیمون سرِ برکه میزدم ” اِم میدی با دوربینش می گف ماشالله بابامه/// اونی که یادم میدا لگن به دس بعدَ ناهار ” دست مهمون بُشورُم حوله بیارم بابامه/// اونی که یادم میدا تو ده ساله ی جفت خودش ” ویسُم و اذون بُگُم نماز بُخونم بابامه/// اونی که صوت جلیِّ قرآنش،تنگ غروب، ماه رمضون ” هرجا بیزُم مو رو وایابُرز تو خونه بابامه///اونی که با گپ خوش فرستادُم شهرِ شیراز ” تا دبیرستان و اونجا درس بُخونُم بابامه ” اونی که اینجا خوذش نون و سورو میخورذ تا مو ” تو شیراز درس بخونُم بدون غصه بابامه/// اونی که همیشه غصه ی ای میخورذ که بچه هام ” رسم اجدادی عید ادامه نیذِن بابامه/// اونی که دوّم عید تو عرض ده بیس دقیقه ” گف دلُم، و رفت پیشِ قادر یکتا بابامه/// اونی که تو زندگیش شادیِ اصلیش همیشه ” صلح مردمون و مهمون نوازی بی بابامه/// اونی که وقتی که چندی، سرِ قبرش نمیرُم ” هنوزم تو رؤیاهام تو روم میخنده بابامه/// اونی که مدام براش نماز و قرآن میخونه ” تو خونه تا دمِ صبح و تنگ غروب داذامه/// اونی که مثل بابام مابین مرذم همیشه ” میگو اَ صلح و صفا، رفع کدورت کاکامه//////

  6. نوشته شده توسط احمد واعظ زاده در تاریخ ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۱۰:۵۱ ب.ظ

    درود تالی۴pfh

  7. نوشته شده توسط تالی در تاریخ ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۱۲:۲۵ ق.ظ

    سلام علیکم
    حاجی بزرگوار در اشعارتون به زبان محلی کمی به رسوم فرهنگی هم بپردازین.
    بهروز پیروز باشید.